*


HAYATIM” başlığı altında geniş şekilde söz ettiğim gibi, sinema hayatım bir çocuk artist yarışmasında 260 çocuk arasından 1. seçilerek başladı. İkinci filmimden itibaren başrolde oynamaya başladım. Ben çevirdiğim filmlerin sayısının 40 civarı olduğunu sanıyordum. Ancak babamla birlikte bu site ile ilgili araştırma ve düzenleme yaparken, elimizde sadece 33 kadarı ile ilgili belge olduğunu gördük. Ya hafızamız bize oyun ediyor, ya da elimizdeki belgeler eksik... Her neyse, işte aşağıda oynadığım filmlerin bir listesi:

01- HANCI (1961) : Yön. Türker İnanoğlu. Oyn. Turgut Özatay, Yılmaz Güney, Gülistan Güzey
02- ÇÖPÇATAN (1961) : Yön. Türker İnanoğlu. Oyn. Eşref Kolçak, Fatma Girik, Öztürk Serengil
03- BENİM KÜÇÜK MELEĞİM (1961) : Yön. Nuri Akıncı. Oyn. Efgan Efekan, Birsen Menekşeli, Hüseyin Baradan
04- BEŞ HİKAYE (1961)  : Yön. Nuri Akıncı. Oyn. Birsen Menekşeli, Salih Tozan, Efkan Efekan
05- EKMEK PARASI (1962) : Yön. Ülkü Erakalın. Oyn. Suphi Kaner, Serpil Gül, Hulusi Kentmen
06- BARBUT SÜLEYMAN (1962) : Yön. Sami Ayanoğlu. Oyn. Sami Ayanoğlu, Nedret Güvenç,
07- BAHRİYELİ AHMET (1962) : Yön. Türker İnanoğlu. Oyn. Ayhan Işık, Semra Sar, Aysel Tanju, Öztürk Serengil
08- BANA ANNEMİ ANLAT (1963) : Yön. Osman Seden. Oyn. Fikret Hakan, Filiz Akın
09- ERKEK ALİ (1963) : Yön. Atıf Yılmaz. Oyn. Eşref Kolçak, Sevda Ferdağ
10- PAYLAŞILMAYAN SEVGİLİ (1963) : Yön. Yücel Hekimoğlu. Oyn. Filiz Akın, Tanju Gürsu, Muhterem Nur
11- AVARE YAVRU VE FİLİNTA KOVBOY (1964) : Yön. Süreyya Duru. Oyn. Öztürk Serengil, Semra Sar, Alev Koral
12- ZEHİRLİ KUCAK (1964) : Yön. Yücel Uçanoğlu. Oyn. Selda Alkor, Tamer Yiğit
13- BABASIZ YAŞAYAMAM (1964) : Yön. Bilge Olgaç. Oyn. Turgut Özatay, Gülsün Kamu, Fatma Bilgen
14- KATİLİN KIZI (1964) : Yön. Zafer Davutoğlu. Oyn. Ayhan Işık, Hülya Koçyiğit
15- BABAM KATİL DEĞİLDİ (1965) : Yön. Zafer Davutoğlu. Oyn. Fikret Hakan, Tijen Par, Sevda Ferdağ
16- AŞKIN GÖZYAŞLARI ( 1965) : Yön. Zafer Davutoğlu. Oyn. Yıldız Tezcan, Efkan Efekan, Neriman Köksal
17- KENAR MAHALLE (1965) : Yön. Seyfi Havaeri. Oyn. Muhterem Nur, Yılmaz duru, Suphi Tekniker
18- KONUŞAN GÖZLER (1966) : Yön. Hicri Akbaşlı. Oyn. Erol Taş, Sibel Göksel
19- ÇALIKUŞU (1966) : Yön. Osman Seden. Oyn. Türkan Şoray, Kartal Tibet
20- ADIM ÇIKMIŞ SARHOŞA (1967) : Yön. Sırrı Gültekin. Oyn. Sadri Alışık, Gönül Yazar
21- AKŞAM GÜNEŞİ (1967) : Yön. Zafer Davutoğlu. Oyn. Türkan Şoray, İzzet Günay
22- SERSERİLER KRALI (1968) : Yön. Mehmet Dinler. Oyn. Sadri Alışık, Filiz Akın
23- AKŞAMCI (1968) : Yön. Zafer Davutoğlu. Oyn. Sadri Alışık, Gönül Yazar
24- ÇIĞLIK (1973) : Yön. Necati Er. Oyn. Necati Er
25- SAHİLDEKİ YABANCI (1973) : Yön. Oğuz Gözen. Oyn. Yılmaz Şerif, Kazım Kartal, Muazzez Arçay
26- HAYDİ GENÇLİK HOP HOP HOP (1974) : Yön. Erol Solak. Oyn. Erol Büyükburç, Tennur Solak
27- TAŞRALI KIZ (1974) : Yön. Ülkü Erakalın. Oyn. Perihan Savaş, İlhan Daner
28- İNTİHAR (1975) : Yön. Ülkü Erakalın. Oyn. Serdar Gökhan, Perihan Savaş, Hadi Çaman
29- HESAP GÜNÜ (1975) : Yön. Nejat Okçugil.Oyn. Serdar Gökhan, İsmail Hakkı Şen
30- SİLEMEZLER GÖNLÜMDEN (1975) : Yön. Ülkü Erakalın. Oyn. Kamuran Akkor, Yalçın Gülhan, İlhan Daner
31- VATAN KUCAĞINDA (1976) : Yön. Mehmet Dinler.  Oyn. Mehmet Ali Erbil, Meral Orhonsay
32- AVRUPA MACERASI (1977) : Yön. Ülkü Erakalın. Oyn. Yalçın Gülhan, Arzu Okay
33- YALAN (1981) : Yön. İbrahim Tatlıses, Oyn. İbrahim Tatlıses, Perihan Savaş
34- DENİZ BEKLİYORDU (1989) Yön: Sevinç Sunar Oyn. Payidar Tüfekçioğlu, Şebnem Sönmez, Ozan Bilen

Filmlerin çevrilme yılları ve yukarıdaki sıralamanın doğruluğu hakkında şüphelerim var... Ancak beni “çocuk yıldız” yapan filmlerin listesini size sunmak istedim... Çünkü “yıldız” öyle 2-3 filmle olunmaz. O deyimi yerli yersiz kullananların kulağına küpe olsun.

Özellikle çocukken, rol yapmayı ve film çevirmeyi çok seviyordum. O disiplini ve katı kuralları olmayan dünyayı çok seviyordum. Geç saatlere kadar uyumamayı, köprüaltında çekim yapmayı, kirli giysilerle, kirli ortamlarda bulunmayı, başkası imiş gibi yapmayı, film bobinleri ile oynamayı çok seviyordum. Yaptığım işin öneminin farkındaydım. Önemli bir işi herkesin takdirini kazanacak şekilde yapabiliyor olmanın keyfini seviyordum.
11-12 yaşlarında kilo aldım. O yaştaki çocuklara uygun konu da pek bulunmuyordu. Artık sevimliliği ön planda olan bir çocuk olmadığım, öte yandan ise henüz bir genç kız olmadığım için, seyircinin beni tip olarak bir yerlere koyamayacağı yaşlara gelmiştim. Bu etkenler, babamın daha önceden verdiği bir kararla birleşince, 12 yaşında sinemayı bıraktım.

17 yaşımda sinemaya dönme denemelerine başladım. Bazı “genç kızlık” dönemi filmlerinde rol aldım. Ancak dünya sinemasındaki gerçek değişmedi ve seyirci daha önce çocuk artist gözü ile baktığı yüzün altındaki beden gelişmiş olsa da, o yüzdeki ifadenin bir aşk sahnesine taşınmasına alışamadı.

Doğrusunu söylemek gerekirse, bu ikinci dönem filmlerimde ben de sinemayı sevemedim çok fazla... Büyümüştüm, düzgün bir eğitim almıştım ve artık ben kurallar istiyordum, disiplin istiyordum. Normal bir saatte uyumak, düzgün ve temiz bir mekanda giysi değiştirmek ve dinlenmek istiyordum. O kısıtlı imkanlar, ve “ben yaptım oldu”cu zihniyetlerle çalışmak, giderek mesleki anlamda en doğruları aramaya başlayan yapımı tatmin edemez olmuştu. Diğer bir sürü faktörün yetersizliği, yanlışlığı dolayısı ile, benim doğrularım bile yanlış yansıyordu perdeye; ya da doğruları yapamıyordum bildiğim halde... Bugün hâlâ o genç kızlık dönemi filmlerimi utanarak seyrederim biraz da... Kılık kıyafet yanlış, makyaj yanlış, oyun yanlış...
Aynı duygu ve düşüncelerim, oynadığım bazı TV dizileri için de geçerli.
...................................
Şimdilerde daha profesyonel ekiplerle, daha profesyonel çalışmalar yapıldığını düşünüyorum. Bunun içindir ki, uygun bir proje gelirse önüme, önyargısız bakmaya ve bu kez daha ılımlı bir kafa yapısı ile, yapabileceğimin en iyisini yapmaya niyetliyim, şartlar ne olursa olsun...!

Son olarak, bana sık sorulan bir sorunun cevabını vermek istiyorum burada.
Bana hep “nasıl olup da, o denli büyük bir şöhretten sonra, bugün eski aktüalitem ve popülerliğim olmadığı halde kendimle barışık, yaşama sevinci dolu ve komplekssiz olduğumu” sorarlar. İşte cevabım: “ŞÖHRET, İŞ KARİYERİ, HAYRAN OLUNMAK, GÜÇ” GİBİ ESKİDEN SAHİP OLDUĞUM DEĞERLERİN BOŞALAN YERLERİNE, BENİ PARA UĞRUNA EĞİTİMİMDEN YOKSUN BIRAKMAYAN AİLEM SAYESİNDE, YENİ DEĞERLER KOYABİLDİM DE ONDAN... GEREKLİ ÖZGÜVENİ SAĞLAMAK İÇİN BAŞKA HAYRAN OLUNACAK YÖNLERİM VAR. BAŞKA İŞLERDE KARİYERİM EDİNDİM. BAŞKA GÜÇLERE SAHİBİM. BAŞKA NİTELİKLER EDİNDİM VE ONLARIN KEYFİNİ YAŞIYORUM.... İNSAN İSTEDİKTEN SONRA KEYİFLER, SEVGİLER HİÇ BİTMEZ.

Hep dediğim gibi: “Sevenlere, sevgimle...”


 
© Copyright Tevfik ERASLAN